Muhyiddin İbn Arabi

Muhyiddin İbn Arabi, 28 Temmuz 1165’te Endülüs’ün Murcia kentinde doğmuş ve İslam dünyasının en etkili düşünürlerinden biri olarak kabul edilen bir mutasavvıftır. “Şeyhü’l Ekber” yani “En Büyük Şeyh” unvanıyla anılan İbn Arabi, eserleri ve öğretisiyle İslam mistisizmine önemli katkılarda bulunmuştur. Genç yaşlarda tasavvufa yönelen İbn Arabi, bilgiye ulaşmanın yalnızca akıl yoluyla değil, manevi deneyimle de mümkün olduğunu savunmuştur. Babası aracılığıyla tanıştığı İbn Rüşd ile bu konuda yaptığı tartışmalar, düşünce yapısının şekillenmesinde büyük rol oynamıştır.

İbn Arabi, 1200’lü yıllarda İspanya’dan ayrılarak Suriye, Irak, Hicaz ve Anadolu’yu dolaşmış, özellikle Mekke’de geçirdiği yıllarda tasavvuf düşüncesini derinleştirmiştir. Bu dönemde başladığı en önemli eseri el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye, manevi yolculuğunun izlerini taşıyan bir başyapıttır. Yine Füsûsu’l-Hikem adlı eseri, onun varlık birliği (Vahdet-i Vücud) öğretisinin temel prensiplerini içermektedir. Vahdet-i Vücud anlayışı, evrendeki her şeyin Allah’ın tecellisi olduğu ve tüm varlıkların aslında birliğe işaret ettiği inancına dayanır.

İbn Arabi, kendisine “manevi anne” olarak nitelendirdiği Kordovalı yaşlı bir kadından etkilenmiş ve onun rehberliğiyle tasavvufi öğretilerini zenginleştirmiştir. Bu manevi yolculukta, sıradışı kişilikleri ve âlimleri tanıyarak kendi iç dünyasında derinleşmiştir.

İslam dünyasında bazıları tarafından derin bir saygıyla karşılanırken, bazı çevreler onun öğretilerini yanlış anlamış ve eleştirmiştir. Ancak İbn Arabi’nin düşünceleri ve eserleri günümüzde bile büyük ilgi görmekte ve EPUB, FB2, TXT, PDF, MOBI formatlarında erişilebilen kitapları en çok okunan ve ilgi gören tasavvuf eserleri arasında yer almaktadır.

Edebiyat dünyasında sadece bir yazar değil, aynı zamanda bir düşünce lideri olarak kabul edilen İbn Arabi’nin hayatı, tasavvufa duyduğu aşk ve insanlığın manevi arayışında bir rehber niteliğindedir. Tüm ünlü eserleri ve felsefesi, onu İslam tarihinde efsanevi bir yere taşımıştır.