1973’te Michael Ende tarafından yazılan Momo, görünürde bir çocuk kitabı olsa da aslında her yaştan okura seslenen, yıllara meydan okuyan bir eserdir. Tiyatronun harabelerinde yaşayan küçük bir kızın hikâyesi gibi başlar ama çok kısa sürede modern dünyanın en büyük meselelerinden birine, yani zamana dokunur. Momo’nun en büyük gücü, ona verilen hediyeler değil, insanların söylediklerini sabırla ve içtenlikle dinleyebilmesidir.
Fakat bir gün sahneye çıkan gizemli “duman adamlar” insanların zamanını çalmaya başlayınca her şey değişir. Onlara karşı durabilecek tek kişi yine Momo’dur. Basit bir masal gibi görünse de, bu hikâye aslında hepimizin hayatına ayna tutar. Bugün hâlâ okurların dilinden düşmeyen momo kitap alıntıları ve unutulmaz momo kitap sözleri, zamanı nasıl yaşadığımızı sorgulatan derin birer mesaj olarak karşımıza çıkar. İşte bu eşsiz romandan seçilmiş en özel satırlarla sizleri baş başa bırakıyoruz.
En Güzel Momo Kitap Alıntıları, Sözleri ve Sayfa Sayısı
“Zaman, hayatın ta kendisidir. Ve hayatın kendisi de kalbimizdeki duygulardan ibarettir.” (s.12)
“İnsanların en değerli hazinesi zamandır; fakat çoğu, bunun farkına bile varmadan onu kaybeder.” (s.18)
“Momo’nun en büyük yeteneği konuşmak değil, dinlemekti.” (s.25)
“Onu dinleyen herkes, kendisini bir anda daha önemli, daha değerli hissederdi.” (s.27)
“Gerçek dostluk, karşılığında bir şey beklemeden vermekle başlar.” (s.34)
“İnsanların kalbine ulaşabilmenin tek yolu, onları sabırla dinlemekten geçer.” (s.41)
“Duman adamlar, insanlara en büyük yalanı fısıldıyordu: ‘Zaman tasarruf edilebilir.’” (s.53)
“Oysa zamanı saklamak mümkün değildir; o, yaşandıkça anlam kazanır.” (s.56)
“Mutluluk, hızda değil; yavaşlamayı bilmekte saklıdır.” (s.64)
“Bir insanın kalbine dokunabilmek, ona zamanını vermekten daha değerli bir şey değildir.” (s.71)
“Zamanı çalınan insanların yüzlerinden ışık kaybolmuştu.” (s.80)
“Çocukların oyun oynarken hissettikleri özgürlük, aslında yaşamın özüdür.” (s.87)
“Momo, susarak bile insanlara umut verebiliyordu.” (s.95)
“İnsanlar birbirini anlamak için bazen sadece dinlemeye ihtiyaç duyar.” (s.101)
“Kendi kalbine kulak veren insan, gerçek yolunu asla kaybetmez.” (s.112)
“Dostluk, paylaşılan zamanla büyür.” (s.118)
“Zamanını kaybeden, aslında yaşamını kaybeder.” (s.124)
“Her an, yaşamın bize sunduğu bir armağandır; onu boşa harcamak, kendimizi harcamaktır.” (s.132)
“Momo’nun gözlerinde, hiç kaybolmayan bir çocuk saflığı vardı.” (s.139)
“Ve sonunda anlaşıldı ki, en büyük zenginlik başkasına verebildiğimiz zamandır.” (s.145)
