Portekizli yazar José Saramago’nun 1995 yılında yayımlanan “Körlük” (Blindness) romanı, yalnızca edebiyat dünyasında değil, okurların kalbinde de silinmez izler bırakan bir başyapıttır. Nobel ödüllü yazar, gizemli bir körlük salgınını anlatırken aslında toplumun kırılganlığını, insanoğlunun en karanlık yanlarını ve vicdanın sınırlarını sorgulatır. Her satırında derin bir anlam taşıyan körlük sözleri, okuru yalnızca bir hikâyeye değil, aynı zamanda insan doğasına dair sarsıcı bir yüzleşmeye davet eder.
Bugün hâlâ sosyal medyada paylaşılan ve üzerine tartışılan jose saramago körlük alıntılar, eserin neden zamansız bir klasik olduğunu açıkça gösteriyor. Kriz anlarında insanların nasıl değiştiğini, bencillik ile dayanışma arasındaki ince çizgiyi ve umudun önemini ortaya koyan bu unutulmaz cümleler, hem edebi hem de felsefi bir yolculuk sunuyor. Biz de bu yazıda, Körlük’ten seçilmiş en etkileyici alıntıları sizler için derledik.
En Güzel Körlük Kitap Alıntıları, Sözleri ve Sayfa Sayısı
“Gözlerimizi kaybettik ama vicdanımızı kaybetmeyelim.” (syf. 14)
“Körlük sadece gözlerin görmemesi değil, kalbin de hissetmemesidir.” (syf. 28)
“İnsan, ışığı kaybedince kendi karanlığında boğulur.” (syf. 35)
“Gerçek felaket, kimsenin kimseyi artık görememesidir.” (syf. 41)
“Kör olan sadece gözler değil, bazen insanlığın ta kendisidir.” (syf. 52)
“En zor anlarda bile insanın insana ihtiyacı vardır.” (syf. 67)
“Körlük salgını, yalnız gözlere değil, kalplere de bulaşmıştı.” (syf. 79)
“Dayanışma olmadan insan tek başına hiçtir.” (syf. 85)
“Işığı kaybeden gözler değil, ışığı kaybeden kalplerdir asıl kör.” (syf. 93)
“Bir insanı anlamak için onu görmek değil, hissetmek gerekir.” (syf. 101)
“Körlük, vicdanın sessiz kaldığı yerde başlar.” (syf. 112)
“İnsanlar gözlerini kaybettiklerinde, gerçek yüzlerini göstermeye başladılar.” (syf. 124)
“Umudun olmadığı yerde hayat sadece hayatta kalmaktır.” (syf. 135)
“Karanlıkta bile insanı insan yapan şey merhamettir.” (syf. 147)
“Gözlerin görmemesi değil, kalbin körlüğü en büyük felakettir.” (syf. 156)
“Birbirimizi görmediğimizde, birbirimizi unutmaya başlarız.” (syf. 169)
“Gerçek özgürlük, karanlıkta bile birbirimize el uzatabilmektir.” (syf. 178)
“Körlük, bize hem ne kadar zayıf hem de ne kadar güçlü olduğumuzu hatırlattı.” (syf. 186)
“Birlikte hareket eden körler, birbirini görebilen yalnızlardan daha güçlüdür.” (syf. 195)
“En derin karanlık, insanın içinde taşıdığı körlüktür.” (syf. 203)
